Edukacja rozwojowa wyjaśnia, z czego wynikają i na czym polegają problemy współczesnego świata. Pomaga też zrozumieć, jakie czynniki kształtują, i w jaki sposób, międzynarodowy rozwój.

Edukacja rozwojowa przybliża polskiemu społeczeństwu zagadnienia dotyczące sytuacji uboższych krajów, pokazuje wzajemne zależności między Pol(a)kami a mieszkańcami krajów rozwijających się. Powinna ona również pobudzać do krytycznej i świadomej refleksji nad własnym stylem życia i codziennymi wyborami, które w kontekście globalnym wywierają pozytywny bądź negatywny wpływ na jakość życia ludzi w innych krajach. W rezultacie edukacja rozwojowa powinna prowadzić do osobistego zaangażowania na rzecz walki z ubóstwem oraz włączenia się w proces budowania globalnego społeczeństwa opartego na zasadach solidarności, równości i współpracy.      

Od 1996 roku Polska należy do organizacji państw rozwiniętych (lista OECD, Organizacji  Współpracy Gospodarczej i Rozwoju), które pomagają krajom rozwijającym się. Określa się tym mianem kraje, które mają problemy z zabezpieczeniem podstawowych potrzeb swoich obywateli, takich jak wyżywienie, edukacja i ochrona zdrowia. 

Dodatkowo wraz ze wstąpieniem do Unii Europejskiej, dołączyliśmy do grona największych państw-dawców pomocy rozwojowej.  Polacy cieszą się u innych krajów opinią narodu solidarnego i w większości popierają współpracę na rzecz rozwoju krajów uboższych. Poziom wiedzy polskiego społeczeństwa o przyczynach i skutkach rozwoju świata wciąż pozostaje jednak bardzo niski.